زيگورات چغازنبيل 

 نگاهی کوتاه به زیگورات چغازنبیل

زيگورات ها ،جايگاه ها يا معابدي هستند كه در دوره كهن ، مردم بين النهرين براي خدايان مورد پرستش خود بنا مي كردند و در قسمت انتهايي آن به پرستش خداي خويش مي پرداختند. و چون اين بناها در بين النهرين به نام زيگورات معروف شده و عيلاميها هم مقارن با حضور تمدن هاي بين النهرين در شوشحكومت مي كردند ، نام زيگورات به خود گرفته اند. چغازنبيل مركب از دو كلمه چغا و زنبيل است كه چغا به معني تپه و زنبيل ، ظرفي است كه از الياف ساخته ميشده و در گذشته بسيار مورد استفاده بوده است و براي آساني حمل و نقل، آن را از اشيا و مواد مختلف پر مي كرده، حمل ميكردند.

مساحت بناي زيگورات چغازنبيل 100*100 متر و 50 متر بلندي دارد و به صورت چها گوش و پله پله ساخته شده است. چنانكه ذكر كرده اند داراي 5 طبقه بوده و هر طبقه روي طبقه زيرين بنا شده است در محوطه كوچكي قرارداشته كه جايگاه رب النوع اينشوشيناك يا الهه اينشوشيناك خداي عيلامي ها بود و در زمان پادشاه عيلامي به نام اونتاش گال ساخته شده است مصالح اين بنا از خشت خام و آجر پخته معمولي است. آجر ها در نماي ساختمان و خشت را در داخل بنا به كار گرفته اند. دو ويژگي مهم در اين بنا مشاهد ميشود: اول آنكه بر روي آجر هاي نما خطوطي به شكل خط ميخي يا همان خط عيلامي ست حك شده است كه اكثر آن داراي يك نوشته، آن هم درباره اينشوشيناك است. دوم آنكه، قديميترين طاق قوسي شكل ايران در يك بنا را ميتوان در زيگورات چغازنبيل و در سقف پله ها ي آن به وضوح مشاهد كرد شكل اين طاق ها بدون تيزه و مانند قسمتي از كمان دايره است كه به آن «طاق گهواره اي» مي گويند